Twee dingen !

Twee dingen veranderd. Om goed te constateren, welk van die twee het beste werkt, zou het beter zijn geweest om de veranderingen om de beurt in te voeren. Maar het was urgent, te hoge suikers.

MEER INSULINE SPUITEN. Met tegenzin, omdat meer insuline spuiten kán resulteren in meer vetopslag en daar zit ik niet op te wachten. Van 36 eenheden langwerkende insuline omhoog naar 40. En daarnaast van 8 tot 10 eenheden kortwerkende insuline bij de hoofdmaaltijd toegevoegd.

Dat werkte maar matig. De BS zakte wel, zeker die van de ochtend, FBG van 9.6 naar 7.4 maar door de dag steeg hij weer naar waardes boven de 10.

TWEE CAPSULES ARGININE & ORNITHINE  ( 500/250 mg) slikken. De eerste dagen gebeurde er niet veel. Wel warmere voeten en handen. Betere doorbloeding, zoals beloofd ? Rustig afwachten het lichaam moet zijn werk doen. Met de dinky toys aan het werk om het op de juiste plekken af te leveren.

Op dag 7 en 8 en 9, opeens een FBG van 5.9, 4.4 en 4.2.  Now we’re talking !

Goed monitoren, veel meten om te zien hoe het zich ontwikkeld. Als het doorzet en de BS blijft zakken, kan ik de hoeveelheid insuline weer verminderen. Dat zou fijn zijn.

Bronnen:  met dank aan George.

Van populair wetenschappelijk naar meer wetenschappelijk onderbouwd :

http://www.strunz.com/news.php?newsid=2417

Das also ist Arginin.

Wenn Clemmensen jetzt nicht etwas anderes entdeckt hätte: “Diese Aminosäure verbessert den Zuckerstoffwechsel dramatisch (um 40 Prozent) bei Diabetikern.” Bereits 2001 von einer italienischen Forschergruppe bewiesen.

Und jetzt nachvollzogen im Labor an Mäusen. Clemmensen fasst zusammen: “Arginin ist genauso effektiv wie etablierte Tabletten gegen Diabetes Typ II.” Ein für ihn möglicherweise vernichtender Satz. Finanzielle Unterstützung von der Pharmaindustrie wird er wohl nicht mehr erleben.

Und bekannt gemacht wird diese Entdeckung mit Sicherheit auch nicht. Von wem denn?

Der Artikel, aus dem ich zitiere, geht aber noch weiter. Berührt das eigentliche Geheimnis von Arginin. Die Stimulation von Wachstumshormon. Unserem buchstäblichen und echten Jungbrunnen. Sie erinnern sich an Rudman 1991: Wachstumshormon, dreimal die Woche gespritzt, macht Menschen sichtbar, fühlbar und objektiv beweisbar jünger. Weshalb sich das so wenig herumspricht? Weil Sie diesen Stoff nicht bezahlen können. Sie nicht. Nur einige wenige Millionäre unter den Leistungssportlern wie Lance Armstrong und Co. Die wollten nicht jünger werden, die wollen gewinnen. Berühmt werden. Geld verdienen. Alles verständlich.

http://www.diabetesfonds.nl/onderzoek/de-rol-van-een-groeifactor-bij-diabetes-type-2

Naast insuline heeft de zogeheten ‘insuline-achtige groeifactor’ ook invloed op de bloedsuikerspiegel. De aanmaak van deze stof is erfelijk bepaald. Mensen die weinig ervan aanmaken hebben een grotere kans om diabetes type 2 en een hartinfarct te krijgen. De onderzoekers hebben nu verder onderzoek gedaan naar de insuline-achtige groeifactor.

In dit onderzoek hebben de onderzoekers de kennis over de rol van de insuline-achtige groeifactor (IGF) en diabetes type 2 verder uitgebouwd. Ze concluderen dat mensen die weinig IGF aanmaken bij hun geboorte een lager gewicht hadden. De laatste jaren is duidelijk geworden dan baby’s met een laag geboortegewicht een grotere kans hebben om later in hun leven diabetes type 2 en hart- en vaatziekten te krijgen.

http://news.ku.dk/all_news/2013/2013.9/amino-acid-with-promising-anti-diabetic-effects/

“In fact, the amino acid is just as effective as several well-established drugs for type 2 diabetics,” says postdoc Christoffer Clemmensen. He has conducted the new experiments based at Faculty of Health and Medical Sciences, University of Copenhagen. He is currently conducting research at the Institute for Diabetes and Obesity at Helmholtz Zentrum München, the German Research Centre for Environmental Health in Munich.

To test the effect of the amino acid arginine, researchers subjected lean and obese animal models to a so-called glucose tolerance test, which measures the body’s ability to remove glucose from the blood over time.

“We have demonstrated that both lean and fat laboratory mice benefit considerably from arginine supplements. In fact, we improved glucose metabolism by as much as 40% in both groups. We can also see that arginine increases the body’s production of glucagon-like peptide-1 (GLP-1), an intestinal hormone which plays an important role in regulating appetite and glucose metabolism, and which is therefore used in numerous drugs for treating type 2 diabetes,” says Christoffer Clemmensen, and continues:

http://link.springer.com/article/10.1007/s00726-011-1199-1

Abstract

l-Arginine (l-Arg) is a conditionally essential amino acid and a natural constituent of dietary proteins. Studies in obese rats and type 2 diabetic humans have indicated that dietary supplementation with l-Arg can diminish gain in white adipose tissue (WAT) and improve insulin sensitivity. However, the effects of l-Arg on glucose homeostasis, body composition and energy metabolism remain unclear. In addition, no studies have, to our knowledge, examined whether l-Arg has beneficial effects as a dietary supplement in the mouse model. In the present study, we investigated the effects of l-Arg supplementation to male C57BL/6 mice on an array of physiological parameters. l-Arg supplemented mice were maintained on a low-protein diet and body composition, appetite regulation, glucose tolerance, insulin sensitivity and energy expenditure were evaluated. A significant reduction in epididymal WAT was observed in l-Arg supplemented mice compared with mice fed an isocaloric control diet. Surprisingly, the l-Arg supplemented animals were hyperphagic corresponding to a highly significant decrease in feed efficiency, as body weight developed in a similar pattern in both experimental groups. Glucose homeostasis experiments revealed a major effect of l-Arg supplementation on glucose tolerance and insulin sensitivity, interestingly, independent of a parallel regulation in whole-body adiposity. Increased l-Arg ingestion also raised energy expenditure; however, no concurrent effect on locomotor activity, substrate metabolism or expression of uncoupling proteins (UCP1 and UCP2) in adipose tissues was displayed. In conclusion, dietary l-Arg supplementation substantially affects an array of metabolic-associated parameters including a reduction in WAT, hyperphagia, improved insulin sensitivity and increased energy expenditure in mice fed a low-protein diet.

Deze over GPL-1 is weer een nieuw aspect , waar ik de volgende keer verder op doorga. GPL-1 is een bestanddeel van een nieuw medicijn, dat pas kort op de markt is.

http://endo.endojournals.org/content/154/11/3978.short

Abstract

Farmacologische en chirurgische ingrepen die glucagon-like peptide 1 (GLP-1) actie verhogen effectief zijn om glucose homeostase in type 2 diabetes mellitus te verbeteren. In dit licht voedingsstrategieën postprandiale GLP-1 uitscheiding versterken, met name in het kader van dieet-geïnduceerde obesitas, alternatieve therapeutische benadering verschaffen. Belangrijk is, suggereert recent bewijs het aminozuur L -arginine, een bekende insulinesecretagoog, kan ook vrijkomen van GLP-1 uit geïsoleerde darm rat stimuleren. Hier testten we de hypothese dat orale L -arginine werkt als een GLP-1 secretie in vivo, om postprandiale insulinesecretie vergroten en verbeteren van glucosetolerantie. Om dit te testen, we toegediend l -arginine of voertuig door orale sondevoeding, onmiddellijk voorafgaand aan een orale glucose tolerantie test in slanke en obese muizen. In zowel slanke en obese muizen oraal l -arginine verhoogde plasma GLP-1 en insuline en aanzienlijk verbeterde glucose klaring. Om de bijdrage van GLP-1-receptor (GLP-1R)-signalering naar deze verbeteringen direct beoordelen, l -arginine werd gegeven aan Glp1r knockout muizen en hun wild-type nestgenoten. In dit experiment orale L -arginine significant verhoogd insulinesecretie en verbeterde glucose speling in WT-muizen, maar niet in Glp1r knockout nestgenoten. Samen vormen deze bevindingen te identificeren l -arginine als een GLP-1 secretagoog in vivo en tonen aan dat verbetering van de glucosetolerantie door orale l -arginine is afhankelijk van GLP-1R-signalering. Deze bevindingen heffen de intrigerende mogelijkheid dat L -arginine-gebaseerde voedings-en / of farmaceutische therapieën glucosetolerantie aanmerking door verbetering van de postprandiale GLP-1 response in zwaarlijvige individuen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s