Ik ben tevreden, 75 jaar en klaar met reversing diabetes…..#grapje

FP-Blog-History-of-Laughing-Buddha-740x411

Ik ga ophouden met ontevreden zijn, altijd nóg beter willen, dat ben ik helemaal zat. Ik wil nu nog 25 jaar, op z’n minst en wie weet nog veel meer, gelukkig zijn, domweg gelukkig zijn.

Ik heb genoeg tools verzameld om weer in te zetten als dat nodig is. En als ik er nog meer nodig heb, weet ik waar te zoeken, in mijn studieproject. Maar voor de rest ga ik niet meer in op allerlei aanbevelingen en nieuwe interventie’s van vrienden, internisten, cardiologen, en andere hulpverleners. Zelfs collega’s diabeten kunnen me de pot op 😀    Hoe ondankbaar klinkt dat, ik weet het …. Maar het moet eens klaar zijn. Voor mij, niet voor de anderen, wat die ervan vinden kan me geen reet meer schelen.

Dus dit blog krijgt een andere invalshoek. Hoera, valt er nog wat leuks of écht nieuws te melden ??? Dan graag !

Ik ben de laatste 6 jaren behoorlijk opgeknapt. Ik kan weer lekker lopen, op reis, in de tuin werken, sporten, huispoets bijhouden, lekker koken, met de poes spelen, heerlijk slapen én weer lekker sporten, o ja dat zei ik al 😀
Ook kijk ik weer graag in de spiegel en geloof ik het als iemand tegen me zegt: Je ziet er goed uit ! Kleren kopen is weer terug mijn hobby !

Ik ben een heleboel afgevallen, opgehouden met roken, eet lekker laag in koolhydraten, vers, biologisch, goed klaargemaakt met goede vetten. Ik geniet ervan, wat wil je nog meer.

Waarom deze ommekeer ?  Nee dat is het niet hoor. Ik blijf  mijn keto, lowcarb, intermittent vasten, anti-aging,  paleo, AZM, gefermenteerde groenten, terugdringen van medicatie, veel bewegen, weinig zitten, koud douchen, geen of heel weinig zeep, shampo en deoderant gebruik en nog een paar van dit soort niet nader te noemen interventies,  trouw.

Er is wel iets wat ik toch wel achter ben gekomen:  Ik kan niet tegen bemoeiingen, daar wordt ik ‘trotzig’  van ! Dit dus …

“Trotzigkeit – überwinden – wie geht das? Trotzigkeit ist eine Einstellung oder ein Verhalten, das von Trotz, also von Widersetzlichkeit, von Eigensinn, geprägt ist. 
Man kann jemandem sagen: Hör auf mit dieser Trotzigkeit. Deine Trotzigkeit wird dir nichts bringen. Oder man kann in die Gesprächsrunde einwerfen: Wir ignorieren jetzt alle Trotzigkeiten und schreiten zur Abstimmung.   
Liebe hilft beim Umgang mit Trotzigkeit
Das Substantiv Trotzigkeit kommt vom Adjektiv trotzig. Dieses wird insbesondere bei Kindern angewandt: Man spricht von einem trotzigen Kind, einem störrischen Kind. Trotzig kann also heißen widersetzlich, stur, dickköpfig, auch aufmüpfig. Trotzig kann auch eine Gestik, eine Mimik sein. So gibt es das trotzige Schweigen.

Trotzig kann auch stehen für kühn: Es gibt den rechten, trotzigen Helden, der allen Herausforderungen trotzte.
(dit ook en het lijkt een beetje meer op “Kop d’r veur” van Hans, de positieve vorm van trotzig, die ik meer aan mij toedicht, alhoewel ik ook wel trekjes van de andere hier beschreven vorm herken, maar ik zie toch ook wel dat deze vorm ook voordelen heeft, van niet alles zo maar aannemen en ongehoorzaam zijn, wat levensreddend kán zijn)
Das Adjektiv trotzen kommt vom Substantiv Trotz mit der Bedeutung WidersetzlichkeitEigensinn. Trotzigkeit ist meist eine Zuschreibung von außen, oft negativ, abwertend verwendet. Der scheinbar Trotzige empfindet sich oft als der Kühne, der Aufrechte, der bei den Grundsätzen, bei dem Vereinbarten bleibt. Die Linie zwischen Prinzipientreue und kindischer Trotzigkeit ist oft nicht leicht zu ziehen. Die Wahrheit ist oft im Auge des Betrachters.”
Hier de link van dit geschrift: trotzig

 

En als ik dit gevecht met mijn eigen trotzigheid uitgevochten heb, doe ik toch het goede en gebeuren er magische wonderen. Zo was het altijd met mij. Voor anderen vaak niet te volgen, maar als ik het maar snap, hé 😀  en als het effect ernaar is.
Het is een soort van Watzlawick opdracht/interventie. Zo’n tegengestelde paradoxale opdracht, die nooit fout kan gaan 😀
Of de opdracht wordt uitgevoerd, of juist niet. Maar er wordt een keuze gemaakt, daar gaat het om, beweging in de ene of de andere richting.
Want ik heb al (te) lang rondgekeken in de lowcarb, reversing diabetes wereld  en dat is goed, ik heb er veel geleerd en ook veel uitgevoerd. Maar als het een obsessie wordt en het mij teveel frustratie levert omdat ik, ondanks heel veel vooruit te zijn gegaan, nog altijd diabeet ben en dat als een falen wordt gezien, door anderen en ook door mij, moet ik om mezelf te beschermen, de andere kant opkijken.
Want er zijn in deze stroming ook veel fanatiekelingen en opportunisten. Niets menselijks is ons vreemd. Fanatisme is voor mij een gruwel, het maakt mensen niet meer vatbaar voor een open houding. Opportunisme waarbij het meer gaat om eigen gewin in de plaats van overtuiging. Als dat teveel op de voorgrond treedt, haak ik af. Gecombineerd met het feit dat ik niet ‘genees’  wil ik er niet blijven achteraanlopen.  Ik voel mij daardoor ook niet een rolmodel, zoals sommige mij betitelen. Wel een doordouwer 😀

Zo mooi de Watzlawick aanpak, ik was er vroeger goed in om zo’n opdracht te verzinnen, te construeren. Voor cliënten  en nu dus voor mezelf.  De constructie:  Het hoofd vrijmaken, de stress weg, de druk eruit, onbezorgd, onbezonnen, wegkijken, de andere kant opkijken. Iets nieuws vinden of terug bij het begin uitkomen

Dus laat mij maar rustig in mijn vet gaarsmoren.

 

Laatste commentaar van mij aan Jo in de vorige post, en zo is  het:

“Jo, ik denk dat de reden waarom jij en ik maar niet ‘genezen’ van diabetes, nog niet ontdekt is. Dus nog even volhouden en goed opletten wanneer het/ons kwartje valt … Het ligt niet aan ons ….

Mark my words 😀 😀 😀 ”

Mark My Words
Mark my words, that’s all that I have
Mark my words, give you all I got
In every way I will
You’re the only reason why
Oh I don’t wanna live a lie
Mark my words
Mark my words
So you heard it all before
Falling in and out of trust
Trying to rekindle us
Only to lose yourself
But I won’t let me lose you
And I won’t let us just fade away
After all that we’ve been through
I’ma show you more than I ever could say
Mark my words, that’s all that I have
Mark my words, give you all I got
In every way I will
You’re the only reason why
Oh I don’t wanna live a lie
Mark my words
Mark my words
Songwriters: Jason Boyd / Justin Bieber / Michael Tucker / Rodney Jerkins / Marlene Strand / Justin Drew Tranter
Songteksten voor Mark My Words © Kobalt Music Publishing Ltd., Universal Music Publishing Group, Cypmp, BMG Rights Management US, LLC
 .
.
.
.
Bordjes:

Ik ga genieten van ’t plateau met uitzicht …

32043791

Rust op de plaats. Ik ga genieten van de zomer, op mijn groene plateau. Zonder zorgen. Spelen in de tuin, mijn kleine groene eiland waar ik achter de weer dicht groeiende rode beukenhaag met mijn nieuwe soepelheid rustig mijn tuinwerk doe.

Me, myself and I  hebben besloten dat het ff genoeg is met experimenteren. Wij willen homeostasis, geluk en tevredenheid met de status quo.

Eén maand, twee, drie ? Ik zou het niet weten. Wat ik wel weet is wat ik moet doen: zorgen dat mijn bloedsuiker blijft zoals hij is: goed.

Fact: Mijn diabetes is voor een groot deel teruggedrongen. De laatste maanden tot een half jaar kun je zeggen dat mijn bloedsuiker, met het huidige medicatie niveau, heel stabiel is. Dat wil zeggen dat er maar weinig uitschieters naar boven en naar beneden zijn. Nauwelijks hypo’s  en nauwelijks hypers. Dat laatste is m.i.z. het beste teken dat de glucosedumpingen door een te grote glucagon productie is gestopt. Mijn bloedsuiker komt nooit, tot bijna nooit meer boven de 7 tot 7.5 mmol/L uit. Ook niet ná de sport. Dus het kan niet anders dan dat die indringende exercities  van de laatste jaren hun vruchten hebben afgeworpen. Het ging niet schoksgewijs maar langs de weg der geleidelijkheid en dat moet ik nog even laten doordringen.
Ergens in mijn hoofd bestaat er een religieuze metafoor van het “wonder” 🙄   Een van door middel van handoplegging opgeroepen wonderbaarlijke genezing waar te wachten op was.  ‘Zet dat maar uit je hoofd, dat bestaat dus niet, tutje, ha, ha’

Fact: Ik weet wat ik ‘voorlopig’ moet doen om te zorgen dat het zo blijft:
ETEN wat ik al heel lang eet, PALEO/ LC/HF, iedere dag naar behoefte en door te METEN WETEN  hoeveel van welke macronutriënten in welke verhoudingen vandaag het meest aangebracht zijn om de status quo te behouden. Dat zal de ene dag LC zijn, ook wel eens een dag VLC of een IF dag. Blijven SPORTEN om mijn herwonnen kracht, beweeglijkheid en shape te behouden.

Relax !!!  It is so simple 😉

Ook hoop ik dat Me, Myself and I door de “weg van de stress” periode als de tijd daar is vanzelf rustig de berg af te wandelen.

Als niet, dan ga ik op zoek naar een nieuwe kruiwagen :/  om vóór de winter het dal te bereiken.

SAM_5823

14-5 Runderstooflapje, reuzel, boter, sla, komkommer, cottage cheese

SAM_5829

17-5 klein stukje runderstooflap, reuzel, broccoli, veldsla, anjovis

SAM_5845

21-5 2 haringen, uitjes, augurk ( te zoet, niet gegeten ) veldsla, olijfolie

SAM_5881

22-5 verse garnalen, zoete aardappel, ui, knoflook, broccoli, kokosolie, reuzel, komkommer

Are you a victime or a warrior ?… aan het begin van jaar vier …

Inventarisatie …  van mijn gevecht tegen diabetes, al drie jaar. Ik ga door tot de dood ons scheidt.
Ben ik ( en jij ) een slachtoffer of een vechter ?  Dat is de vraag die voor ligt.

10438898_797098830368508_6667472843981524226_n

Na drie mooie jaren ga ik de balans opmaken, op de drempel van het vierde jaar. En de velen die er nog gaan komen. Ik verheug mij op de toekomst. Die ziet er zonnig uit en daar heb in die drie jaar naar toegewerkt.  Van slachtoffer naar overwinnaar !

Want er was een dag dat ik er genoeg van had, gewoon genoeg. Ik was het zat, totaal, zeg maar helemaal zat. Diabetes kreeg steeds meer macht en ik werd steeds meer slachtoffer. De vechter in mij pikte het niet meer !  What the heck, Ik ben een Warrior, dit moet ophouden. Zo gezegd, zo gedaan ? ! ? 😉

In mijn leven is veel veranderd, de laatste 3 jaar, ten opzichte van mijn voeding en eetpatroon, diabetes en gewicht, beweging en gemoedsrust. Bijna teveel om op te noemen.
(Dat ga ik ook niet helemaal doen, wil je meer weten? Kijk maar hier )

Toch een poging om het vast te leggen, in min of meer chronologische volgorde, en wat al die veranderingen me hebben gebracht. Terugkijken om weer vooruit te gaan, wat heb ik bereikt en waar wil ik naar toe. 

Augustus 2011 begon ik met de moed der wanhoop met de sportschool. Oefentherapie, op minimale basis. Fietsen, loopband, roeien, met veel pijn en ‘lichte’ tegenzin. Confronterend was om te merken hoe moeilijk het was. Op de fiets klimmen, was al een crime, de begeleider moest helpen. Ik hielp vol. En nu, drie jaar later, doe ik hoofdzakelijk krachttraining. Push ups, lounges, deadlifts, squads, pulltroughs, crunchs, noem maar op. Steeds zwaarder. Beginnen met een beetje loopband, aan het eind nog een beetje fietsen met 3 keer Hitt.

December 2011 Een beginnetje 😉 Sangri-la-Dieet. Over gelezen op Melchior’s blog. Bij Seth Roberts kijken. Zijn theorie ging over het setpoint. Door suikerwater of lichte olijfolie op de lege maag te nemen wordt je setpoint verlegd naar beneden. Volgens Seth is je setpoint, dat gewicht waar je lichaam naar toe beweegt, qua gewicht. Door dat setpoint naar beneden te brengen kán je afvallen. Suiker was voor mij geen optie. En de light ( bewerkte ) olijfolie begon mij steeds meer tegen te staan. Ik viel wel een paar kilo’s af. Maar ik hield het niet lang vol.

Januari/ Februari 2012 eenmaal op Melchiors blog, leerde ik steeds meer over Paleo. Dat werd een echte AHA erlebnis ! Hoe meer ik er over las, bij hem en via links bij de hele paleocommunity wereldwijd, hoe logischer ik het begon te vinden. Vanuit de biologie geredeneerd is ons eten en leefstijl zover afgedwaald van wat we vroeger aten en deden. Dat maakt het logisch dat er, ondanks we veel betere omstandigheden hebben, zoals preventie tegen infectieziekte, beter hygiëne, huisvesting en gezondheidszorg, we toch heel veel welvaartsziektes ontwikkelen. Ons voedsel is, in verhouding tot onze lange bestaan in de laatste paar minuten 🙂  voor een groot deel kunstmatig, bewerkt en niet geschikt, eerder zelfs schadelijk, om ons te kunnen beschermen tegen welvaartsziektes, zoals in mijn geval: diabetes !

April, mei, juni 2012. Was ik inmiddels helemaal Paleo. En dan de HF/LC versie, waardoor vooral de koolhydraten sterk verminderd werden. In ieder geval, alle granen eruit ! De Actos, diabetesdrug, naast de insuline, eruit. Langzaam afgebouwd. Als de bloedsuiker lager was eens een dagje niet nemen. Ik begon heel langzaam af te vallen, 1 á 1.5 kg. per maand. Mei, begon ik geregeld IF  ( Intermittent Fasting ) te doen. Zo’n 16 tot 24 uur niet eten, alleen drinken. Dat zorgde voor een bijna voortdurende staat van ketose, fat for fuel !

In augustus 2012, was ik 12 kg afgevallen, insuline van 55 EH naar 45 EH. en begon ik de bloeddrukpillen te verminderen, meten en eens een dagje overslaan.  In  januari 2013 definitief eruit,  met instemming van de dokter, door een onderzoek waar ik me voor een jaar aan verplicht had, werd duidelijk dat mijn bloeddruk heel ‘normaal’ was, zelfs goed te noemen voor mijn leeftijd.  Allemaal door Paleo 😉  Einde onderzoek december 2013.  hier de post erover 

Juli/augustus 2013, kwam de klad erin. Niet dat ik anders at. Maar de BS begonnen te stijgen. Alleen door vaak IF te doen, soms een paar dagen achter elkaar, kon ik de BS af en toe naar beneden krijgen. Ik was zowat de hele tijd in ketose.

Met het blog, begonnen in november 2013 is alles wat hieronder staat is meer uitgebreider na te lezen ( en te controleren 😉 . 

November 2013, het uur van de waarheid kwam dichterbij, de HbA1c meting ( kwartaalmeting ) zoals gevreesd, was hoog, 8.1
Veel te hoog. Bijvoorbeeld: 2 kwartalen ervoor 6.6 en 6.3.  Meer insuline gaan spuiten, met tegenzin. Rapid, kortwerkende insuline erbij gevraagd aan de dokter, om alleen te gebruiken bij de éne hele maaltijd per dag.

Eind november 2013 met Argine begonnen “Dit onderzoek gaat erover dat arginine de aanmaak van GLP-1 stimuleert. Zou dat niet een betere optie zijn. En meer groeihormoon is  een voordeel ( voor mij, omdat het heel laag is en het vaker voorkomt bij DM T2 ) en tegelijkertijd GLP-1 stimuleert ”  Dat had wel wat effect op de bloedsuiker, maar niet direct op het gewicht.

Vanaf 11 december 2013  startte ik, op ‘verzoek’ van Melchior met het RS experiment. Gewoon eens proberen 😉 In de vorm van AZM ( aardappelzetmeel )  De promotors, zoals Richard Nikoley  en Tim Steele schreven er steeds uitgebreider over en het effect dat AZM zou hebben op de bloedsuiker.
Melchior wijde er een  uitgebreide post aan, waardoor dit effect voor mij steeds duidelijker werd. Dus proberen !!!
Na een periode van een maand, tussen hoop en vrees ( ná eerst hoge, wisselende  bloedsuiker,  begon die langzaam te zakken, het gewicht weer te bewegen en de glucosedumping na de sport minder te worden ) Het resultaat werd duidelijk bij de volgende HbA1c meting, uitslag 24 februari  2014. Die was gezakt ! Naar 6.5 van 8.1.  Hoera bij Melchior’s blog.

Tot juni 2014 hield ik deze interventie vol. Inmiddels 22 kilo afgevallen en de HbA1c uitslag was op 2 juni 5.8 ! Dat gaf hoop en smaakte naar meer. Niet dat ik stopte met AZM, maar er kwam iets bij, Taylor ! AZM het werd een vast onderdeel van de dagelijkse voeding, soms heel consequent en hoe langer, hoe meer, ook soms overslaan, omdat het lijkt dat de darmen evenwichtig zijn en niet de hele tijd aanvoer nodig hebben. Zé vragen erom als alles weer minder vloeiend wordt, een eetlepeltje en het beweegt weer, met lichte winden.
De post over die uitslag staat hier

In de lange lijn van de comments gaat de post geruisloos over in het Roy Taylor experiment op 6 juni 2014. Zijn onderzoek theorie stelt dat diabetes ontstaat door een vette lever en daardoor ook een vette pancreas. Zwemmend in vet kunnen de beta – én de alfacellen niet meer ‘normaal’ functioneren. In plaats van met elkaar het fijnbesnaarde uurwerk in evenwicht te houden werken ze elkaar tegen. Hun op elkaar afgestemde producten: insuline en glucogon zijn niet meer in evenwicht. De betacellen produceren vaak te weinig insuline en de alfa cellen vaak teveel glucagon. Om de alfacellen weer te laten luisteren naar de betacellen, moeten die weer insuline gaan produceren. Als de lever ontvet en er zijn nog genoeg betacellen, kán die productie weer op gang komen. Omdat mijn diabetes al lang bestaat, met veel insulinegebruik is de uitkomst onzeker. Hoe korter diabetes, hoe groter de kans. Onderzoek wees uit dat ik nog wel insuline produceer, dus het valt te proberen.
Uitgebreide informatie over Roy Taylor, staat hier op Melchior’s blog.
Het Roy Taylor experiment duurt officieel 8 weken, ik deed het 9 weken, met nog een belangrijke switch in het midden, op 5 juli, van de (bewerkte) wheyshakes ( die ná een maand ook negatief op de energie werkte ) naar Paleo eten ( weer de energie terug ) met dezelfde calorierestrictie. Dat was een gouden greep.

Toen kwam Charles Mobbs om de hoek kijken 😉  Begin augustus en toe naar september/oktober 2014. Hij ging nog een stapje verder, dan Taylor. Zijn eet interventie lag in het verlengde van Taylor, maar sloot meer aan op de ketogene manier van eten, die ik deed vóór Taylor en die ik tijdens dat experiment ook weer gedeeltelijk oppakte. Heel logisch dus !
Mobbs zegt dat calorierestrictie en dan voornamelijk om  in ketose te komen voor diabeten een groot voordeel heeft in het terugdringen van diabetes en het voorkomen en genezen van diabetescomplicaties.
Meer weten over Charles Mobbs ? dat kan hierin de lange video, vooral.
Door het Taylor en Mobbs experiment viel ik totaal 28 kilo af, dat was voor mij, moeilijke afvaller van het al lang vastzittende vet, een mijlpaal. Alhoewel ik niet kán onderzoeken, voorlopig, of mijn lever ontvet en mijn insulineproductie weer opgang is gekomen ( dat kan alleen met een speciale MRI scan van de lever en pancreas ) is wel duidelijk dat mijn glucosedumping is afgenomen. Dit is hopelijk het gevolg van mijn weer op gang gekomen eigen insuline productie, die de alfacellen afremt te onpas teveel glucagon te produceren. Wat ik wel kan ( laten ) meten is, bij het volgende doktersbezoek, of mijn eigen insulineproductie weer meer is geworden. Dat kan een zijdelingse inducatie zijn voor ontvetting van de lever. Over een paar maanden dus 😉

En nu ? Op 8 december kwam weer de nieuwe HbA1c uitslag van 5.4 na 30 dagen, heel strikt volgen van: een combinatie van Taylor, Mobbs en nog een staartje van RS/AZM: calorierestrictie met vooral weinig koolhydraten, wat als vanzelf naar ketose leidt. Alleen toch weer een langdurig plateau en weer enkele kilo’s erbij. Toch nog teveel insuline spuiten, die de HbA1c doet dalen, maar het gewicht doet stijgen ? ? ?
Dus de volgende stap kondigt zich aan !
Overstappen, na rijp beraad op metformine erbij, om het insulinegebruik weer terug te dringen ( wat heb ik toch een halsstarig vetvasthoud lichaam ) Dat begint nu te lukken, na de gewenning aan de metforminen weer 10 EH insuline minder.
Afgelopen ?  Nee hoor, het gaat gewoon door. Never a dull moment 🙂

Een lange post!  Pfff, ik hoop dat het een beetje overzichtelijk is geworden. Als niet, dan bedenk maar: als zij het maar begrijpt, ha, ha.
Voor mij geeft het wel wat inzicht, de tijd gaat zo snel, voor je het weet ben je weer een jaartje verder. Als er kronkels staan, die irritant zijn, laat het horen ! Vragen staat vrij 🙂

Het leuke aan dit overzicht is, dat ik heel veel moest terugkijken om de chronologische volgorde een beetje precies te krijgen. Ik kwam weer van alles tegen, wat ik al niet meer wist. Hoe en wanneer ? En wie wat zei, heel leerzaam en achteraf, soms weer meer op waarde te schatten en soms dan pas helemaal begrijpen. Wijsheid komt met de oefening ❤

 

SPM_A0972

Mijn warrior oma in haar winkeltje…. Met 15 kinderen, had ze veel monden te vullen, daarom begon ze een winkeltje (en een ‘koeëlhouff’ = moestuin. een varken en kippen in de stal) Haar filosofie was: Voor ons is alles wat wij zelf gebruiken altijd tegen inkoopsprijs. Haar huis lag vlak bij het treinstation, dus iedereen liep er langs. Het begin van de Appie, zeg maar. Ze moest eens weten 😦

Mijn grote voorbeeld: Steve Cooksey schreef er deze post over. ( hij noemt zichzelf een warrior en dat is hij  )  Zijn post is mij uit het hart gegrepen. Voor mij is het net zo. Dankbaar!  Geen spijt !

“As sincerely as I can say it … I am so thankful for … DIABETES!

I do not say this lightly, I know that many of my insulin dependent friends will never be able to say this… however I do state this publicly because the 300 million diabetics on the planet need to hear it.

 Note:  I am a formerly diabetes drug and insulin dependent diabetic.  Now I have truly normal blood sugars AND I am drug and insulin free!

Hij legt het uit, hieronder: I agree Steve 🙂

Why would I be thankful for a disease  ??? 

 

I no longer have patience ….

 

Meryl Streep

Even tussendoor. Omdat ze zo mooi en wijs is, het zo’n prachtig tekst is, die zo past bij wat mij al langer bezighoudt.

 

10523743_749583895087473_3626388552889869106_n  meryl

 

“I no longer have patience for certain things, not because I’ve become arrogant, but simply because I reached a point in my life where I do not want to waste more time with what displeases me or hurts me. I have no patience for cynicism, excessive criticism and demands of any nature. I lost the will to please those who do not like me, to love those who do not love me and to smile at those who do not want to smile at me. I no longer spend a single minute on those who lie or want to manipulate. I decided not to coexist anymore with pretense, hypocrisy, dishonesty and cheap praise. I do not tolerate selective erudition nor academic arrogance. I do not adjust either to popular gossiping. I hate conflict and comparisons. I believe in a world of opposites and that’s why I avoid people with rigid and inflexible personalities. In friendship I dislike the lack of loyalty and betrayal. I do not get along with those who do not know how to give a compliment or a word of encouragement. Exaggerations bore me and I have difficulty accepting those who do not like animals. And on top of everything I have no patience for anyone who does not deserve my patience.” _ Meryl Streep

Overgenomen van:

http://ioadicaeu.wordpress.com/2014/07/31/i-no-longer-have-patience/

Geluk…. :-) )))

Als je naar mijn blog kijkt en je ziet al die struggle om weer gezond te worden, zou je kunnen denken. Wat een gedoe, is dat nu wel leuk, wordt je daar nu echt gelukkiger van ?

Dus vandaag over mijn geluksmomenten in deze struggle for better life 🙂  ))

Want die zijn er ! Soms heel duidelijk. Soms een flits, waarin ik even denk, wat heb ik toch een leuk leven.

Vandaag zo’n duidelijk geluksmoment, een paar uur achter elkaar. Ik maakte me klaar om te gaan sporten. Niet haastig maar geconcentreerd. Aankleden, haren kammen, opsteken lukte in een keer 😉  AZM oplossen en opdrinken. Bloedsuiker prikken en de auto in.

De sportschool binnenlopen en glimlachen en glimlachjes terug. Hallo tegen iedereen en de loopband op. En toen begon dat gevoel van gelukzaligheid. Lopen met een lichaam dat geniet van ’t lopen. Vloeiend, sterk en doet wat ik wil. Een beetje harder ? Oké, ik doe mee.

Buikspierapparaat 47 kilo, 3 x 15 x tillen, lekker voelen hoe de spieren spannen.  Dan lopen naar de gewichtenbank, volmaakt in harmonie met mezelf. Me licht voelen, geen dode plekken meer, die mijn bewegingen lomp maken, maar een goed geolied machientje, wat trots zich rekt en strekt, langer wordt. Concentreren op de goede uitvoering van iedere oefening. Precies, langzaam met aandacht.

En de hele tijd dat lichaam dat meewerkt, geniet, houdt van de uitdaging, laat zich pushen naar -tot het niet meer kan-6 kilo aan iedere kant. 3 x 10.

Nog vijf minuten fietsen, om af te bouwen. Mooi niet, 3 x 20 seconden Hitt. Mijn hart even testen. Braaf hart, gaat niet meer hoger dan 138.  Wat een heerlijk sport uur !

Nog even de Appie in, tegen van alles en nog wat babbelen. Lekker blijven in dat geluksgevoel. In harmonie met de wereld. Geluk 🙂  )))

SAM_0327