HELP, ik ben een OERMENS !!!

social-media-iets-doen  🙂 🙂 🙂  ( één keer dom, altijd dom )

Klinkt dramatisch, toch !? Ja lach maar, het is de waarheid. Er is gewoon niemand die mij kan helpen, hoe slim ook, ik zal mijn eigen weg moéten zoeken.

 

Ik zocht op mijn ‘oude’ laptop naar oude documenten om te bewaren of weg te gooien. Ik vond deze: een reactie op Radar 27-4-2010. Vast over Dr.Frank ofzo. Ik had zijn boek gekocht en was naar Spanje getrokken om te overwinteren. In de buurt van Marbella 😉  Lekker warm en veel vers eten eten. In maart weer terug en toen was ik zo’n 2.5 kilo afgevallen, in zowat 3 weken.
Misschien wel door het Seth Roberts effect ipv door Dr. Frank  ( ‘vreemd’ eten had dat effect volgens Seth Roberts, je viel er vanaf omdat het lichaam anders reageert op ongewoon eten. Ik vond dit wel plausibel, omdat ik iedere keer als ik naar b.v. Frankrijk ging en en daar lekker veel, apart eten at, ik altijd kilo’s afviel, dus …)

Dit schreef ik toen ! 27-4-2010 

Ik ben een oermens! Mijn prachtige lichaam heeft de goede oer-eigenschap om voor de slechte tijden op te slaan tot een kunst verheven. Alleen die slechte tijden komen nooit! En dat weet mijn prachtige lichaam niet. Dus ik moet mijn lichaam helpen en alleen maar eten geven uit de oertijd.

In de oertijd had je geen suiker, wit meel, witte rijst en al helemaal geen pasta. In de oertijd at je vlees, vis, eieren, knollen, een beetje zaden, noten, niet door-gekweekte  vruchten, misschien wat honing als je hem vond en wilde bladgroenten en kruiden zoals zevenblad, paardenbloem enz. En dat prachtige oer-lichaam sloeg daarvan ook nog op voor de winter! Dus vertel mij niet wat ik moet eten. Voedingscentrum, deskundigen, diëtisten,  dat is allemaal niks voor mij. Met hun schijf van vijf, die was er niet in de oertijd!

Ik ken álle diëten , ben al 21 jaar diabeet, heb al honderden adviezen gehad en dan zou ik het nu niet weten? Luister eens naar een ervaringsdeskundige. In 1970  was er Dr. Atkins, en nu 2010 is er Dr. Frank, dezelfde boodschap in een ander jasje! 40 jaar en de “deskundigen” hebben nog altijd niks bijgeleerd. Ze blijven zichzelf maar steeds herhalen. Te lui, oppervlakkig en te weinig geïnteresseerd om uit te zoeken wat de echte oorzaak is. Lekker calvinistisch, lekker bang maken, lekker makkelijk altijd de schuld bij de dikkerds leggen. Daar hebben ze gelijk, we hebben veel te lang naar “hun” geluisterd. En nu gaan we doen wat we zelf willen en ons prachtige lichaam geven wat het nodig heeft. Zodat wij weer gelukkig kunnen zijn met ons zelf.

Een waarheid als een koe ! Toen al 😉

Nu, begin 2016, bijna 6 jaar later, gaat dat nog altijd op. Ik heb nóg meer bijgeleerd en toch weet ik niet zoveel meer dan toen.  Meer over de werking van insuline, glucagon, glucose, koolhydraten, vetten, eiwitten, vasten, IF, darmen, en nog zoveel meer. Teveel om hier weer op te noemen. Ik ben in de afgelopen jaren zoveel afgevallen, zoveel soepelere geworden, sportiever en met meer uithoudingsvermogen en weer wakker en helder van geest. Té misschien voor sommigen.

Weer een paar bordjes eten 😉

 

SAM_6620

Ketonen op 13-1-2016, Vandaag ook zo hoog, 4 , geen foto. Dat is niet iedere dag zo, maar in de avond altijd wel 2 of 3 van de 5 . de eerste, beige,  is geen ketose .

SAM_6653

28-1-2016 Gerookte gans ± 50 gr, stukje 70+ kaas, halve avocado, tomaat, baby boerenkool, zure room met zout, zeewir en dille.

SAM_6660

29-1-2016 weer gerookte gans, kaas, wortel, avocado, boerenkool, n weer zure room . Saai, maarhet moet op, ha, ha

SAM_6776

21 -2-2016  kokoscake met veel ei uit de oven

SAM_6777

23-2-2016 Jodenhaas met knoflook, ui, spinazie, in kokosolie, boter, sla en witlof

SAM_6782

25-2-2016  Haring, uitjes, avocado, sla, witlof, olijfolie

wp-1457274469481.jpg

4-3-2016 Lamsgehakt, ui, prei, knoflook, tomaat, kokosolie, olijven, boter, komijn, broccoli, peulen, paksoi uit de wok

Are you a victime or a warrior ?… aan het begin van jaar vier …

Inventarisatie …  van mijn gevecht tegen diabetes, al drie jaar. Ik ga door tot de dood ons scheidt.
Ben ik ( en jij ) een slachtoffer of een vechter ?  Dat is de vraag die voor ligt.

10438898_797098830368508_6667472843981524226_n

Na drie mooie jaren ga ik de balans opmaken, op de drempel van het vierde jaar. En de velen die er nog gaan komen. Ik verheug mij op de toekomst. Die ziet er zonnig uit en daar heb in die drie jaar naar toegewerkt.  Van slachtoffer naar overwinnaar !

Want er was een dag dat ik er genoeg van had, gewoon genoeg. Ik was het zat, totaal, zeg maar helemaal zat. Diabetes kreeg steeds meer macht en ik werd steeds meer slachtoffer. De vechter in mij pikte het niet meer !  What the heck, Ik ben een Warrior, dit moet ophouden. Zo gezegd, zo gedaan ? ! ? 😉

In mijn leven is veel veranderd, de laatste 3 jaar, ten opzichte van mijn voeding en eetpatroon, diabetes en gewicht, beweging en gemoedsrust. Bijna teveel om op te noemen.
(Dat ga ik ook niet helemaal doen, wil je meer weten? Kijk maar hier )

Toch een poging om het vast te leggen, in min of meer chronologische volgorde, en wat al die veranderingen me hebben gebracht. Terugkijken om weer vooruit te gaan, wat heb ik bereikt en waar wil ik naar toe. 

Augustus 2011 begon ik met de moed der wanhoop met de sportschool. Oefentherapie, op minimale basis. Fietsen, loopband, roeien, met veel pijn en ‘lichte’ tegenzin. Confronterend was om te merken hoe moeilijk het was. Op de fiets klimmen, was al een crime, de begeleider moest helpen. Ik hielp vol. En nu, drie jaar later, doe ik hoofdzakelijk krachttraining. Push ups, lounges, deadlifts, squads, pulltroughs, crunchs, noem maar op. Steeds zwaarder. Beginnen met een beetje loopband, aan het eind nog een beetje fietsen met 3 keer Hitt.

December 2011 Een beginnetje 😉 Sangri-la-Dieet. Over gelezen op Melchior’s blog. Bij Seth Roberts kijken. Zijn theorie ging over het setpoint. Door suikerwater of lichte olijfolie op de lege maag te nemen wordt je setpoint verlegd naar beneden. Volgens Seth is je setpoint, dat gewicht waar je lichaam naar toe beweegt, qua gewicht. Door dat setpoint naar beneden te brengen kán je afvallen. Suiker was voor mij geen optie. En de light ( bewerkte ) olijfolie begon mij steeds meer tegen te staan. Ik viel wel een paar kilo’s af. Maar ik hield het niet lang vol.

Januari/ Februari 2012 eenmaal op Melchiors blog, leerde ik steeds meer over Paleo. Dat werd een echte AHA erlebnis ! Hoe meer ik er over las, bij hem en via links bij de hele paleocommunity wereldwijd, hoe logischer ik het begon te vinden. Vanuit de biologie geredeneerd is ons eten en leefstijl zover afgedwaald van wat we vroeger aten en deden. Dat maakt het logisch dat er, ondanks we veel betere omstandigheden hebben, zoals preventie tegen infectieziekte, beter hygiëne, huisvesting en gezondheidszorg, we toch heel veel welvaartsziektes ontwikkelen. Ons voedsel is, in verhouding tot onze lange bestaan in de laatste paar minuten 🙂  voor een groot deel kunstmatig, bewerkt en niet geschikt, eerder zelfs schadelijk, om ons te kunnen beschermen tegen welvaartsziektes, zoals in mijn geval: diabetes !

April, mei, juni 2012. Was ik inmiddels helemaal Paleo. En dan de HF/LC versie, waardoor vooral de koolhydraten sterk verminderd werden. In ieder geval, alle granen eruit ! De Actos, diabetesdrug, naast de insuline, eruit. Langzaam afgebouwd. Als de bloedsuiker lager was eens een dagje niet nemen. Ik begon heel langzaam af te vallen, 1 á 1.5 kg. per maand. Mei, begon ik geregeld IF  ( Intermittent Fasting ) te doen. Zo’n 16 tot 24 uur niet eten, alleen drinken. Dat zorgde voor een bijna voortdurende staat van ketose, fat for fuel !

In augustus 2012, was ik 12 kg afgevallen, insuline van 55 EH naar 45 EH. en begon ik de bloeddrukpillen te verminderen, meten en eens een dagje overslaan.  In  januari 2013 definitief eruit,  met instemming van de dokter, door een onderzoek waar ik me voor een jaar aan verplicht had, werd duidelijk dat mijn bloeddruk heel ‘normaal’ was, zelfs goed te noemen voor mijn leeftijd.  Allemaal door Paleo 😉  Einde onderzoek december 2013.  hier de post erover 

Juli/augustus 2013, kwam de klad erin. Niet dat ik anders at. Maar de BS begonnen te stijgen. Alleen door vaak IF te doen, soms een paar dagen achter elkaar, kon ik de BS af en toe naar beneden krijgen. Ik was zowat de hele tijd in ketose.

Met het blog, begonnen in november 2013 is alles wat hieronder staat is meer uitgebreider na te lezen ( en te controleren 😉 . 

November 2013, het uur van de waarheid kwam dichterbij, de HbA1c meting ( kwartaalmeting ) zoals gevreesd, was hoog, 8.1
Veel te hoog. Bijvoorbeeld: 2 kwartalen ervoor 6.6 en 6.3.  Meer insuline gaan spuiten, met tegenzin. Rapid, kortwerkende insuline erbij gevraagd aan de dokter, om alleen te gebruiken bij de éne hele maaltijd per dag.

Eind november 2013 met Argine begonnen “Dit onderzoek gaat erover dat arginine de aanmaak van GLP-1 stimuleert. Zou dat niet een betere optie zijn. En meer groeihormoon is  een voordeel ( voor mij, omdat het heel laag is en het vaker voorkomt bij DM T2 ) en tegelijkertijd GLP-1 stimuleert ”  Dat had wel wat effect op de bloedsuiker, maar niet direct op het gewicht.

Vanaf 11 december 2013  startte ik, op ‘verzoek’ van Melchior met het RS experiment. Gewoon eens proberen 😉 In de vorm van AZM ( aardappelzetmeel )  De promotors, zoals Richard Nikoley  en Tim Steele schreven er steeds uitgebreider over en het effect dat AZM zou hebben op de bloedsuiker.
Melchior wijde er een  uitgebreide post aan, waardoor dit effect voor mij steeds duidelijker werd. Dus proberen !!!
Na een periode van een maand, tussen hoop en vrees ( ná eerst hoge, wisselende  bloedsuiker,  begon die langzaam te zakken, het gewicht weer te bewegen en de glucosedumping na de sport minder te worden ) Het resultaat werd duidelijk bij de volgende HbA1c meting, uitslag 24 februari  2014. Die was gezakt ! Naar 6.5 van 8.1.  Hoera bij Melchior’s blog.

Tot juni 2014 hield ik deze interventie vol. Inmiddels 22 kilo afgevallen en de HbA1c uitslag was op 2 juni 5.8 ! Dat gaf hoop en smaakte naar meer. Niet dat ik stopte met AZM, maar er kwam iets bij, Taylor ! AZM het werd een vast onderdeel van de dagelijkse voeding, soms heel consequent en hoe langer, hoe meer, ook soms overslaan, omdat het lijkt dat de darmen evenwichtig zijn en niet de hele tijd aanvoer nodig hebben. Zé vragen erom als alles weer minder vloeiend wordt, een eetlepeltje en het beweegt weer, met lichte winden.
De post over die uitslag staat hier

In de lange lijn van de comments gaat de post geruisloos over in het Roy Taylor experiment op 6 juni 2014. Zijn onderzoek theorie stelt dat diabetes ontstaat door een vette lever en daardoor ook een vette pancreas. Zwemmend in vet kunnen de beta – én de alfacellen niet meer ‘normaal’ functioneren. In plaats van met elkaar het fijnbesnaarde uurwerk in evenwicht te houden werken ze elkaar tegen. Hun op elkaar afgestemde producten: insuline en glucogon zijn niet meer in evenwicht. De betacellen produceren vaak te weinig insuline en de alfa cellen vaak teveel glucagon. Om de alfacellen weer te laten luisteren naar de betacellen, moeten die weer insuline gaan produceren. Als de lever ontvet en er zijn nog genoeg betacellen, kán die productie weer op gang komen. Omdat mijn diabetes al lang bestaat, met veel insulinegebruik is de uitkomst onzeker. Hoe korter diabetes, hoe groter de kans. Onderzoek wees uit dat ik nog wel insuline produceer, dus het valt te proberen.
Uitgebreide informatie over Roy Taylor, staat hier op Melchior’s blog.
Het Roy Taylor experiment duurt officieel 8 weken, ik deed het 9 weken, met nog een belangrijke switch in het midden, op 5 juli, van de (bewerkte) wheyshakes ( die ná een maand ook negatief op de energie werkte ) naar Paleo eten ( weer de energie terug ) met dezelfde calorierestrictie. Dat was een gouden greep.

Toen kwam Charles Mobbs om de hoek kijken 😉  Begin augustus en toe naar september/oktober 2014. Hij ging nog een stapje verder, dan Taylor. Zijn eet interventie lag in het verlengde van Taylor, maar sloot meer aan op de ketogene manier van eten, die ik deed vóór Taylor en die ik tijdens dat experiment ook weer gedeeltelijk oppakte. Heel logisch dus !
Mobbs zegt dat calorierestrictie en dan voornamelijk om  in ketose te komen voor diabeten een groot voordeel heeft in het terugdringen van diabetes en het voorkomen en genezen van diabetescomplicaties.
Meer weten over Charles Mobbs ? dat kan hierin de lange video, vooral.
Door het Taylor en Mobbs experiment viel ik totaal 28 kilo af, dat was voor mij, moeilijke afvaller van het al lang vastzittende vet, een mijlpaal. Alhoewel ik niet kán onderzoeken, voorlopig, of mijn lever ontvet en mijn insulineproductie weer opgang is gekomen ( dat kan alleen met een speciale MRI scan van de lever en pancreas ) is wel duidelijk dat mijn glucosedumping is afgenomen. Dit is hopelijk het gevolg van mijn weer op gang gekomen eigen insuline productie, die de alfacellen afremt te onpas teveel glucagon te produceren. Wat ik wel kan ( laten ) meten is, bij het volgende doktersbezoek, of mijn eigen insulineproductie weer meer is geworden. Dat kan een zijdelingse inducatie zijn voor ontvetting van de lever. Over een paar maanden dus 😉

En nu ? Op 8 december kwam weer de nieuwe HbA1c uitslag van 5.4 na 30 dagen, heel strikt volgen van: een combinatie van Taylor, Mobbs en nog een staartje van RS/AZM: calorierestrictie met vooral weinig koolhydraten, wat als vanzelf naar ketose leidt. Alleen toch weer een langdurig plateau en weer enkele kilo’s erbij. Toch nog teveel insuline spuiten, die de HbA1c doet dalen, maar het gewicht doet stijgen ? ? ?
Dus de volgende stap kondigt zich aan !
Overstappen, na rijp beraad op metformine erbij, om het insulinegebruik weer terug te dringen ( wat heb ik toch een halsstarig vetvasthoud lichaam ) Dat begint nu te lukken, na de gewenning aan de metforminen weer 10 EH insuline minder.
Afgelopen ?  Nee hoor, het gaat gewoon door. Never a dull moment 🙂

Een lange post!  Pfff, ik hoop dat het een beetje overzichtelijk is geworden. Als niet, dan bedenk maar: als zij het maar begrijpt, ha, ha.
Voor mij geeft het wel wat inzicht, de tijd gaat zo snel, voor je het weet ben je weer een jaartje verder. Als er kronkels staan, die irritant zijn, laat het horen ! Vragen staat vrij 🙂

Het leuke aan dit overzicht is, dat ik heel veel moest terugkijken om de chronologische volgorde een beetje precies te krijgen. Ik kwam weer van alles tegen, wat ik al niet meer wist. Hoe en wanneer ? En wie wat zei, heel leerzaam en achteraf, soms weer meer op waarde te schatten en soms dan pas helemaal begrijpen. Wijsheid komt met de oefening ❤

 

SPM_A0972

Mijn warrior oma in haar winkeltje…. Met 15 kinderen, had ze veel monden te vullen, daarom begon ze een winkeltje (en een ‘koeëlhouff’ = moestuin. een varken en kippen in de stal) Haar filosofie was: Voor ons is alles wat wij zelf gebruiken altijd tegen inkoopsprijs. Haar huis lag vlak bij het treinstation, dus iedereen liep er langs. Het begin van de Appie, zeg maar. Ze moest eens weten 😦

Mijn grote voorbeeld: Steve Cooksey schreef er deze post over. ( hij noemt zichzelf een warrior en dat is hij  )  Zijn post is mij uit het hart gegrepen. Voor mij is het net zo. Dankbaar!  Geen spijt !

“As sincerely as I can say it … I am so thankful for … DIABETES!

I do not say this lightly, I know that many of my insulin dependent friends will never be able to say this… however I do state this publicly because the 300 million diabetics on the planet need to hear it.

 Note:  I am a formerly diabetes drug and insulin dependent diabetic.  Now I have truly normal blood sugars AND I am drug and insulin free!

Hij legt het uit, hieronder: I agree Steve 🙂

Why would I be thankful for a disease  ??? 

 

Ik kom van ver ……. !!!

Bc44iHbCMAAAoYf dikke man

 

Van hoe ver kom ik ? waar ben ik en ga ik naar toe ?  daar wil ik het nu even over hebben.
Om dat (beschamende) verleden nu definitief achter mij te laten.
En om mij er mee te verzoenen. Om de volgend stap te nemen, zonder ballast.

Nú, terwijl ik weer blij ben met mijn lichaam, verschijningsvorm, uit mijn hol kruip, weer de wijde wereld intrek, me niet meer verschuil als een gewond dier, zou ik dat verleden weg willen denken, alsof het nooit bestaan heeft.

Maar zo werkt dat niet, het zit nog in een donker hoekje te branden in mijn ziel, een wond met een dun roofje. Waar je voorzichtig omheen moet wassen om het niet te beschadigen, uit angst dat de wond weer open gaat, ontsteekt en weer gaat etteren. Het vlees moet nog helen, het roofje afvallen, het litteken vervagen.

Omdat zachte heelmeesters stinkende wonden maken, ga ik nu dus met de billen bloot 😉 Schok therapie !
Om al die opgespaarde afweer uit mijn systeem te gooien en te vervangen door positief en onbekommerd gedrag om de wereld (weer) tegemoet te treden.

Dat kleine volmaakte meisje, die jonge vrouw, helemaal onderaan van de fotoreeks, hadden er nog geen weet van.  Zo gingen er veel onschuldige en onbezonnen jaren voorbij. Met een lichaam dat deed wat ik wilde,  rennen ? dansen ? feesten ? werken ? studeren ? nachten doorrijden naar verre landen ? noem maar op . Allemaal oké.  Met veel lol, verdriet, groei, leren en ploeteren. Niks bijzonders en tegelijk heel bijzonder, gewoon leven.

Met de diabetes kwam het beperkende eindigheidsgevoel, niet meteen, het sloop er gewoon langzaam in. Net zoals de kilo’s die zich langzaam aanschurkte en de machteloosheid om dat tegen te houden, hoezeer ik ook mijn best deed.
Steeds meer medicijnen ‘nodig’ volgens de dokters.
Insuline, Avandia/Actos ( die als bijwerking hadden om glucose als vet op te slaan, net als insuline doet ) Losartankalium/hydrochloorthiazide, voor de ‘hoge’bloeddruk en vochtvasthouden in mijn benen. Ook een korte tijd op statines, voor verlagen van de cholesterol, gelukkig snel eruit gekieperd, 2007.
Klachten over het steeds dikker worden werden afgewimpeld door de dokter, liever dik dan ziek=complicaties  (daar heeft hij een klein beetje gelijk in, alleen als je nog altijd teveel koolhydraten eet)  Want, ondanks dat ik weinig diabetescomplicaties kreeg, had ik wel heel veel last van die overmatige kilo’s meeslepen.
Bewegen werd steeds minder een pretje, pijn in de enkels, voeten, rug, waardoor ik orthopedische schoenen en elastische kousen (vocht in de benen) kreeg aangemeten. Gevolg: terwijl bewegen werd geadviseerd, was dat zo’n pijnlijke exercitie dat ik dat juist meer ging vermijden.
Een vicieuze cirkel, om moedeloos van te worden. Naast het feit dat ik me steeds minder wilde vertonen, om die veroordelende blikken te vermijden. Nee alles bij elkaar, geen pretje. In mijn kleine vriendenkringentje was ik op mijn gemak, maar daarbuiten voelde de wereld meer en meer vijandig aan. Ik weet het zat (ook) in mijn hoofd en met periodes trok ik me er meer of minder van aan. Maar het bleef aan mij knagen.

Dat was dus het verleden ! Ik kán het achter me laten.
Nu heb ik het geluk gehad om te ontdekken én de kans gegrepen, hoe ik honderd tachtig graden kan draaien. Voeding als medicijn. Zo logisch …
Pillen eruit, insuline steeds minder. Gewicht naar beneden. Spieren opgebouwd, lopen weer een plezier.
En vooral weer onbezonnen vrolijk. Sprankelen ! Met open blik de wereld weer in.
Reversing diabetes, zover als maar mogelijk !!!

Ik laat niet af … XD

 

 

Gewone kiekjes, geen statie foto’s. Natuurlijk de leukste en vrolijkste uitgezocht 😉

21 sept 2014

21 september 2014  Wat een schatje, he 😉 Goed er kunnen nog wel wat kilootje vanaf, maar het ziet er weer smakelijker uit en… ik durf me weer te vertonen.Geluk 🙂

10681855_10203616601649129_81396861_n

6 september 2014. Na Taylor en tijdens Mobbs ( 48u/IF ) ben ik nu 28 kg afgevallen. Ik voel me zo langzamerhand weer een ‘normaal’ mens.

12 feb 2014 - kopie

februari 2014  Na eerste drie mnd. AZM  20 kg afgevallen. Darmflora hersteld, HbA1c naar 6.5.  Blij 😉 In de daaropvolgende 3 mnd. nog eens gezakt naar HbA1c  5.8. Dan Taylor en Mobbs 🙂 het gaat maar door !

 

3 aug 2013

aug 2013  Veel IF, veel sport,  Paleo HF/LC, afgevallen 16 kg, met plateau tot dec.2013. Toen begon het AZM experiment

????????

juni 2012 Halfjaar op Paleo/HF/LC/IF ketose,  8 kg afgevallen

373902_2011246819817_1978770375_n

2011 Eten zo’n 1100/1200 calorieën per dag. Metabolisch onderzoek wijst uit: gebruik 2300 cal. eten 1100 cal. Dus al draaien op vet ? Begonnen met sporten aug. 2011

SONY DSC

augustus 2010 Weer op een Atkins dieet met 2 sneden koolhydratenarm brood per dag. Gewicht in toom, niet bijkomen, maar ook niet afvallen

261613_1663852015164_1606083_n

maart 2010 in Spanje op Dr. Frank dieet, ha, ha, 3 kg afgevallen 😦

collage 3

april 2010 – april 2013

?????????????

2007 – 2013

Aug 2007

augustus 2007, Op z’n dikst ?

10155270_10201057659842666_5931535664447493756_n

1967/1968

310513_1679173758198_5717368_n

1945/1946

Onderweg naar……. ja, waar naar toe ? Naar Dáár !

Ik ben al meer dan 2 jaar onderweg…… naar ?  Ja, naar wat ? Onbekende bestemming ……

Nu op de drempel van 2014 even terugkijken ( niet mijn favoriete bezigheid, ik kijk liever naar voren )  en dan weer gauw vooruit met de geit. Dit lief dagboek is tenslotte een reisverslag van mijn reisje naar betere gezondheid, reversing diabetes.

Op weg zijn was/is ploeteren, studeren, hopen, wanhopen, verwarring, maar vooral opwinding en soms vermoeiend. En juichen als ik moeilijke theorie begreep, kon toepassen en resultaat zag.

Wanneer begon dit reisje ? Augustus 2011 met het besluit om te gaan sporten. Zoeken en zoeken naar nieuwe informatie. Die vond ik via link van een vriend, George, naar het blog van  Melchior Meijer, begin 2012. Dat sloeg in als een bom. Die wees naar een totaal nieuw pad. Voor dat ik het wist had ik een andere afslag genomen. Waar ging dat heen ? Kennismaken met Paleo, ja, dat klonk logisch. Waarom wist ik dat niet eerder ? Na mijn boosheid hierover verwerkte te hebben, keek ik alleen nog maar vooruit. En werd terug student. De  social media universiteit. Waar ik Steve Cooksey vond januari 2012. Alle linken klikken, google vertalen en weer terug. Zoveel virtuele vrienden gevonden, die hetzelfde pad lopen en alles delen wat ze weten, met liefde en zonder terughoudendheid. Medestudenten. Over de hele wereld. Voorlopers, wat een eer daarbij te mogen horen.  Onderweg naar “Dáár ! ”

Catch up people ! Begin nu met de studie, inschrijving is open op 1 januari 2014

George Kerkhoven : http://www.oerlopen.nl/

Melchior Meijer :  http://melchiormeijer.wordpress.com/

Steve Cooksey :  http://www.diabetes-warrior.net/

Image

200 x

images0J02F3SR sportvrouw

Vandaag voor de 200 ste keer naar de sportschool. Een mijlpaal. Hoe weet je dat, vroeg iemand ? Gewoon, ik heb het geteld 😉 Wie telt nu zoiets ? Nou ik, ha, ha .

Het begon in augustus 2011. Ik nam een besluit, dit kán zo niet langer.

Maar 100 meter kunnen lopen, een kwartiertje achter elkaar in de tuin werken, met moeite de trap op komen en veel pijn bij elke beweging. Rugpijn, een ui schillen aan het aanrecht was een kwelling, moest ik even tussendoor bij gaan zitten.Een liefdevolle dochter, die mij beloofde dat ze me wel in een rolstoel zou rondrijden. Aan mijn hoela, hoe lief ook, dat was geen vreugdevol vooruitzicht.

Dus met de moed der wanhoop naar het intakegesprek bij de plaatselijke sportschool met Robert. Afspraak gemaakt voor begeleid sporten 2 x per week.( Cesartherapie )

Wat een drama, de eerste 25 keer. Iedere keer tegenzin waar ik niet aan toegaf, dat dan weer wel 🙂

Pas ná een heel jaar begon ik het leuk te vinden. Wat ook natuurlijk hielp was mijn Paleo/HFLC dieet, gestart in februari 2012. Ik viel langzaam af en dat hielp bij het bewegen.

Eerst alleen maar Cardio: loopband, fietsen en roeien. Daarna ook lichte krachttraining op ‘oude van dagen’ toestellen. Keek ik met bewondering en afgunst naar de crosstrainers en gewichtheffers, nu hoor ik daar ook bij. Met de komst van Suzanne ( coach ) zo wat een jaar geleden, ga ik zienderogen vooruit.

Mijn programma nu is : 10 min. loopband, buikspierapparaat 3x 15 reps  46 kilo, gewichtheffen: 7 á 8 verschillende oefeningen voor armen, borst, buik en benen, elk 3x 10 reps. met 5kg. Daarna nog 5 min. fietsen, waarbinnen 3x HITT van 20 sec. Lekker de hartslag opdrijven.

Het gaat goed, ik blijf het doen zolang ik leef.

En de rolstoel ‘out of sight ‘ ……

de arrogantie van…

#dearrogantievandunnemensen                                                                                                                                                                                                           ( nátuurlijk niet alle dunne mensen, maar wel heel veel 😦   )    De arrogantie van dunne mensen is dik vet !

Aanleiding van deze mijmeringen was een optreden van Martijn Katan in Brandpunt. Hij bevestigt wat veel mensen denken. Het vooroordeel.

Ze discrimineren dikke mensen. Discriminatie gaat uit van een vooroordeel,  zonder te onderzoeken of het oordeel wel klopt.  ‘Alle mensen die dik zijn eten teveel’   Een halsstarrig dogma  ( zoals alle dogma’s , waardoor ‘men’ meent het recht te hebben de ander te veroordelen)

Er zijn dikke mensen, die teveel eten. Waarom eten ze teveel ? Omdat ze het zo leuk vinden om dik te zijn ? Natuurlijk niet ! Omdat ze de verkeerde dingen eten, voedsel dat er voor zorgt dat ze weer heel snel honger krijgen. Voedsel met lege calorieën. Voedsel, dat zo in elkaar geknutseld is, dat het weer nieuwe honger genereert. Met opzet ! Om er meer omzet uit te slaan.

Het enig wat je hen kan verwijten is dat ze teveel geloof hechten aan de voorlichters en de reclame en niet op zoek gaan naar objectieve informatie. Dat is ‘een beetje dom’.

Nou is het zo dat ook dunne mensen vaak net zo dom zijn. Alleen heeft dat voedsel op hen ( voorlopig ) niet hetzelfde effect. Ze hebben ( ook weer voorlopig ) andere genen. En voorlopig denken ze dat het hun eigen verdienste is. Ha, ha , je bent niet je genen, maar de muziek die je met je genen speelt. ( Ron Rosedale )

http://www.youtube.com/watch?v=LvTE–5w808

Dus, dik of dun, om gezond te zijn/worden zal je moeten uitzoeken op welke voeding je het best gedijt. Dat is bio-logisch !

Als je diabetes hebt of aanleg voor diabetes, het bijvoorbeeld in je genen zit, ben je allergisch voor koolhydraten, meer als anderen. Door koolhydraten te beperken kan de diabetes teruggedrongen worden. Minder, tot geen medicatie. Minder kans op complicaties.

Uitzoeken is het devies. Ben ik niet alleen te laat, maar ook te weinig intensief mee bezig geweest. Nu niet meer. Ik ben vastberaden.  En de veroordelende blikken, ik zie ze wel, maar laat ze niet meer hun verwoestende werk doen. Ik kaats ze terug en bekijk ze voor wat ze waard zijn. Discriminatie. Gebaseerd op onwetendheid.

Ik láát me niet meer discrimineren. Zoals ik vroeger al constateerde, gediscrimineerd voelen zit in je eigen hoofd. Je gelooft wat de ander over je denkt/zegt. Door je eigen beelden over jezelf te veranderen, heeft discriminatie geen vat meer op je 🙂

Zoek en je zult vinden ?

Zou het zo zijn ?  Gezocht en gevonden ?

Waar ging het om ? Ik eet heel weinig KH ( carbs ) en heb dus weinig glucose in mijn bloed. Dat betekent dat ik ook maar weinig insuline nodig heb. Door weinig KH en in verhouding veel goed vet te eten, gaat mijn lichaam over op vetverbranding  i.p.v. glucose. Dus ben ik in ketose !

Dat ging dus zo, vanaf het begin ± maart 2012 toen ik begon met Paleo/HFLC te eten. Mijn FBG metingen werden lager, steeds lager. Ik viel af, heel langzaam, 1 tot 2 kg per maand, erg langzaam 🙂

In augustus van dit jaar kwam de klad erin. Niet dat ik anders at. Maar de BS begonnen te stijgen. Alleen door IF te doen, soms een paar dagen achter elkaar, kon ik de BS af en toe naar beneden krijgen.

Het uur van de waarheid kwam dichterbij, de HbA1c meting ( kwartaalmeting ) Zoals gevreesd, hoog, 8.1 Veel te hoog. Bijvoorbeeld: 2 kwartalen ervoor .6.6 en 6.3.

De dokter weet niks van de werking van ketose, dus kan me niet helpen. Ik sta er alleen voor. Door alles wat ik erover heb gelezen weet ik dat de hoge glucose/bloedsuikers , niet samen gaan met ketose. Of je vliegt uit ketose, of het wordt gevaarlijk. ( Keto-acidose )

Toen begon het hoofdbreken, pffff. Hoe kan het ? En, vooral wat te doen ?

WAT IK VOND, na alles af te struinen :

Bij ketogeen eten kán het gebeuren dat je meer insuline resistent wordt. Oh nee, nee, het is zo, als je weinig KH ( carbs ) eet er een lage insuline respons kan ontstaan.

Bij niet-diabeten is dat ook het geval, de respons wordt lager. Dus bij mij ook ?

Zou het zo zijn dat de rest-respons bij mij uitgeschakeld wordt door ketose en de insuline, die ik spuit, niet meer genoeg is ?

Wat, meer insuline spuiten ? Ik wil minder spuiten ! Dat is me ook gelukt, minder insuline en het Actos medicijn eruit. Meer spuiten voelt als terug naar af 😦

TOCH MAAR GEPROBEERD ! ……..

Bronnen:

http://ketopia.com/physiological-insulin-resistance/

http://ketopia.com/high-blood-sugar-in-ketogenic-dieters-plus-a-special-surprise-hint-genotypes-and-metabolism/

http://eatingacademy.com/nutrition/is-ketosis-dangerous

http://www.fathead-movie.com/index.php/2012/07/09/low-carb-ketosis-not-necessarily/

HbA1c

Vandaag over HbA1c. Mijn A1c ( afgekort ) is opeens hoog 8.1. Da’s hoog, hoort voor mij toch hooguit 6 ofzo te zijn. Hoe het komt ? Ik weet het niet, niemand weet het. De dokter niet en geen enkele meedenker niet.

Na 21 maanden HFLC/Ketose/Paleo sta ik stop. En één stap terug, zelfs.

En ik ? Ik denk dat ik in een cruciale fase zit. Weerstand, die ik moet doorbreken. Bewijs ? geen bewijs. Wel vertrouwen 😉

Kijk dat is mooi. Deze post van Peter Attia van 20 november komt net binnen.

‘Fortunately, such situations are very rare! Most people, with the correct dietary intervention, armed with sufficient grit, and the confidence to stay the course, despite the day-to-day and week-to-week fluctuations, will emerge as renewed people.’

En deze:

If you remember nothing else, remember this: the game is won – or lost – not by the infrequent big changes, but by the frequent, deliberate, and repeatable small ones. This is where grit comes in.

http://eatingacademy.com/weight-loss/got-grit

Wat is grit ? Vastberadenheid …

http://www.ted.com/talks/angela_lee_duckworth_the_key_to_success_grit.html

Opschrijven.

Omdat ik nú leef en vooruit kijk, moet ik gisteren opschrijven, voor ik het vergeet. Voor ik vergeet hoe het was voor ketogeen.

Vandaag naar de internist en ik zei het hem voor de eerste keer. Ik eet ketogeen ! Hij keek verschrikt, maar ook totaal nieuwsgierig. Wende zich af, om zijn wisselende reacties te verbergen. En ook ik keek weg, om hem niet te beschamen.

Hij wist wel dat ik LC at, maar ketogeen, dat is andere thee dan koffie.

Vóór ketogeen en voor de sportschool , 26 maanden geleden, was ik wanhopig. Waarom ? Teveel om op te noemen en om snel te vergeten. Dat wil ik ook, snel vergeten.

Maar soms vergeet ik het zo snel, dat ik kijk naar wat nog niet goed is en niet naar wat wel weer goed gaat.

Dus hier geen chronologisch verhaal, maar nu, met flashbacks naar vroeger. Zo als het uitkomt.