Ik ben tevreden, 75 jaar en klaar met reversing diabetes…..#grapje

FP-Blog-History-of-Laughing-Buddha-740x411

Ik ga ophouden met ontevreden zijn, altijd nóg beter willen, dat ben ik helemaal zat. Ik wil nu nog 25 jaar, op z’n minst en wie weet nog veel meer, gelukkig zijn, domweg gelukkig zijn.

Ik heb genoeg tools verzameld om weer in te zetten als dat nodig is. En als ik er nog meer nodig heb, weet ik waar te zoeken, in mijn studieproject. Maar voor de rest ga ik niet meer in op allerlei aanbevelingen en nieuwe interventie’s van vrienden, internisten, cardiologen, en andere hulpverleners. Zelfs collega’s diabeten kunnen me de pot op 😀    Hoe ondankbaar klinkt dat, ik weet het …. Maar het moet eens klaar zijn. Voor mij, niet voor de anderen, wat die ervan vinden kan me geen reet meer schelen.

Dus dit blog krijgt een andere invalshoek. Hoera, valt er nog wat leuks of écht nieuws te melden ??? Dan graag !

Ik ben de laatste 6 jaren behoorlijk opgeknapt. Ik kan weer lekker lopen, op reis, in de tuin werken, sporten, huispoets bijhouden, lekker koken, met de poes spelen, heerlijk slapen én weer lekker sporten, o ja dat zei ik al 😀
Ook kijk ik weer graag in de spiegel en geloof ik het als iemand tegen me zegt: Je ziet er goed uit ! Kleren kopen is weer terug mijn hobby !

Ik ben een heleboel afgevallen, opgehouden met roken, eet lekker laag in koolhydraten, vers, biologisch, goed klaargemaakt met goede vetten. Ik geniet ervan, wat wil je nog meer.

Waarom deze ommekeer ?  Nee dat is het niet hoor. Ik blijf  mijn keto, lowcarb, intermittent vasten, anti-aging,  paleo, AZM, gefermenteerde groenten, terugdringen van medicatie, veel bewegen, weinig zitten, koud douchen, geen of heel weinig zeep, shampo en deoderant gebruik en nog een paar van dit soort niet nader te noemen interventies,  trouw.

Er is wel iets wat ik toch wel achter ben gekomen:  Ik kan niet tegen bemoeiingen, daar wordt ik ‘trotzig’  van ! Dit dus …

“Trotzigkeit – überwinden – wie geht das? Trotzigkeit ist eine Einstellung oder ein Verhalten, das von Trotz, also von Widersetzlichkeit, von Eigensinn, geprägt ist. 
Man kann jemandem sagen: Hör auf mit dieser Trotzigkeit. Deine Trotzigkeit wird dir nichts bringen. Oder man kann in die Gesprächsrunde einwerfen: Wir ignorieren jetzt alle Trotzigkeiten und schreiten zur Abstimmung.   
Liebe hilft beim Umgang mit Trotzigkeit
Das Substantiv Trotzigkeit kommt vom Adjektiv trotzig. Dieses wird insbesondere bei Kindern angewandt: Man spricht von einem trotzigen Kind, einem störrischen Kind. Trotzig kann also heißen widersetzlich, stur, dickköpfig, auch aufmüpfig. Trotzig kann auch eine Gestik, eine Mimik sein. So gibt es das trotzige Schweigen.

Trotzig kann auch stehen für kühn: Es gibt den rechten, trotzigen Helden, der allen Herausforderungen trotzte.
(dit ook en het lijkt een beetje meer op “Kop d’r veur” van Hans, de positieve vorm van trotzig, die ik meer aan mij toedicht, alhoewel ik ook wel trekjes van de andere hier beschreven vorm herken, maar ik zie toch ook wel dat deze vorm ook voordelen heeft, van niet alles zo maar aannemen en ongehoorzaam zijn, wat levensreddend kán zijn)
Das Adjektiv trotzen kommt vom Substantiv Trotz mit der Bedeutung WidersetzlichkeitEigensinn. Trotzigkeit ist meist eine Zuschreibung von außen, oft negativ, abwertend verwendet. Der scheinbar Trotzige empfindet sich oft als der Kühne, der Aufrechte, der bei den Grundsätzen, bei dem Vereinbarten bleibt. Die Linie zwischen Prinzipientreue und kindischer Trotzigkeit ist oft nicht leicht zu ziehen. Die Wahrheit ist oft im Auge des Betrachters.”
Hier de link van dit geschrift: trotzig

 

En als ik dit gevecht met mijn eigen trotzigheid uitgevochten heb, doe ik toch het goede en gebeuren er magische wonderen. Zo was het altijd met mij. Voor anderen vaak niet te volgen, maar als ik het maar snap, hé 😀  en als het effect ernaar is.
Het is een soort van Watzlawick opdracht/interventie. Zo’n tegengestelde paradoxale opdracht, die nooit fout kan gaan 😀
Of de opdracht wordt uitgevoerd, of juist niet. Maar er wordt een keuze gemaakt, daar gaat het om, beweging in de ene of de andere richting.
Want ik heb al (te) lang rondgekeken in de lowcarb, reversing diabetes wereld  en dat is goed, ik heb er veel geleerd en ook veel uitgevoerd. Maar als het een obsessie wordt en het mij teveel frustratie levert omdat ik, ondanks heel veel vooruit te zijn gegaan, nog altijd diabeet ben en dat als een falen wordt gezien, door anderen en ook door mij, moet ik om mezelf te beschermen, de andere kant opkijken.
Want er zijn in deze stroming ook veel fanatiekelingen en opportunisten. Niets menselijks is ons vreemd. Fanatisme is voor mij een gruwel, het maakt mensen niet meer vatbaar voor een open houding. Opportunisme waarbij het meer gaat om eigen gewin in de plaats van overtuiging. Als dat teveel op de voorgrond treedt, haak ik af. Gecombineerd met het feit dat ik niet ‘genees’  wil ik er niet blijven achteraanlopen.  Ik voel mij daardoor ook niet een rolmodel, zoals sommige mij betitelen. Wel een doordouwer 😀

Zo mooi de Watzlawick aanpak, ik was er vroeger goed in om zo’n opdracht te verzinnen, te construeren. Voor cliënten  en nu dus voor mezelf.  De constructie:  Het hoofd vrijmaken, de stress weg, de druk eruit, onbezorgd, onbezonnen, wegkijken, de andere kant opkijken. Iets nieuws vinden of terug bij het begin uitkomen

Dus laat mij maar rustig in mijn vet gaarsmoren.

 

Laatste commentaar van mij aan Jo in de vorige post, en zo is  het:

“Jo, ik denk dat de reden waarom jij en ik maar niet ‘genezen’ van diabetes, nog niet ontdekt is. Dus nog even volhouden en goed opletten wanneer het/ons kwartje valt … Het ligt niet aan ons ….

Mark my words 😀 😀 😀 ”

Mark My Words
Mark my words, that’s all that I have
Mark my words, give you all I got
In every way I will
You’re the only reason why
Oh I don’t wanna live a lie
Mark my words
Mark my words
So you heard it all before
Falling in and out of trust
Trying to rekindle us
Only to lose yourself
But I won’t let me lose you
And I won’t let us just fade away
After all that we’ve been through
I’ma show you more than I ever could say
Mark my words, that’s all that I have
Mark my words, give you all I got
In every way I will
You’re the only reason why
Oh I don’t wanna live a lie
Mark my words
Mark my words
Songwriters: Jason Boyd / Justin Bieber / Michael Tucker / Rodney Jerkins / Marlene Strand / Justin Drew Tranter
Songteksten voor Mark My Words © Kobalt Music Publishing Ltd., Universal Music Publishing Group, Cypmp, BMG Rights Management US, LLC
 .
.
.
.
Bordjes:
Advertenties

@2017 een knisperend nieuw jaar …

1120358

2017 wordt ’n fris, knisperend jaar, daar ga ik voor zorgen !

Was 2016 een carrousel van hoop en vrees, van uitproberen en vergaande beslissingen nemen om me gewoon (bijna) niets aan te trekken van alle dokters rondom mijn zoveel geld opleverende aangetaste persoon 😀 😀 😀
Mooi maar de dreiging van een geïmplanteerd ICD-kastje afgewend. Pompfunctie verdubbeld  in een jaar tijd. Door op zoek te gaan én uit te voeren van de passende interventie’s. Volgens de cardioloog ‘niet allemaal nodig’ maar ook hij is verwonderd en kan die verwondering maar gedeeltelijk onderdrukken, ha, ha. Dus komt hij gauw nog met een paar relativerende opmerkingen, zoals MRI is wel preciezer, dan Echo  (waarom moest ik er dan zo om zeuren) en hét blijft een chronische ziekte, dus !!!

Gelukkig heb ik nu het boek van Thomas Cowan ‘Human heart, Cosmic heart’ en begrijp ik mijn hart nu beter. Zou iedereen moeten lezen. Als je het leest wéét je van uit je ‘hart’ waarom je b.v. geen cholesterolverlagers zou moeten slikken. Waarom je goed voedsel moet eten. Waarom stress zo’n invloed heeft op je sympathische en parasympathische zenuwstelsel en dat deze in evenwicht zouden moeten zijn, omdat volgens hem juist die onevenwichtigheid de oorzaak is van hartfalen. Waarom je hele lichaam een samenwerkende eenheid is, die je zorgvuldig moet behandelen. Hij praat tegen je als een goede vriend, deze dokter.

Zonder zekerheid van de uitkomsten, 2017 wordt het definitieve jaar van de zo optimale gezondheid voor mij als mogelijk is, als oudere jongere.
Puur gezondheid, geen gezeiks over gewicht, en over bloedsuiker en vooral niet over diabetes. Daar ben ik nu onderhand kotsmisselijk over uitgepraat. Man-o-man, iedere gek heeft er wel wat over te zeggen en iedereen en vooral de #iamnotadiabetesperson 😀 weten er zoveel van. Praat eens over je eigen ziektes, kom daar eens mee op de proppen, tjonge, jonge. Ze worden allemaal (niet iedereen, hé, dat is een beetje overdreven, er zijn er ook die echt wat in de melk te brokkelen hebben)  hulpjes verlenertjes en waag ze eens tegen te spreken want ze bedoelen het zó goed. Maar dat ze op die manier van de diabeten zielepieterige slachtoffers maken en zichzelf op hun ‘gezonde’ borst slaan om hun angst voor ziektes te verstoppen en te bezweren, dat laten ze niet toe tot hun bewustzijn.
Dit klinkt natuurlijk heel pissig en dat is het ook ❤
Dus vanaf nu af aan alleen maar ervaringsdeskundige en met de billetjesbloten reactie’s graag (eens kijken hoe dat door deze of gene wordt verstaan) 🙄 :mrgreen: 😳

Maar zonder gekheid: Ik ga het eens anders aanpakken !

Cool, cool, sissend, lekker brutaal, ik ben het brave gedoe zat. Ik moet wel nog oefenen 😀

Ik was al voorzichtig begonnen: in het VUMC toen ik al een half uur gewacht had op de dokter en het er naar uit zag dat ik nog langer moest wachten. Een verpleegster, vertelde dat: soms loopt het uit. Toen ik zei, prima maar dan ga ik nu naar huis,  brak de paniek uit ! Twee zustertjes probeerde mij tegen te houden. Waarom ???
Ik legde uit dat ik daar niet op gerekend had en als ik nú aan de beurt kwam ik in het donker naar huis moest rijden en dat ik dat niet wilde omdat ik sinds dat ik een ongeluk heb gehad dat niet meer goed durf. Daarbij wordt er gewerkt aan de weg langs de Vecht en is het daar gevaarlijk rijden. Er is al één auto de Vecht in gereden. Hoewel ze begrijpend knikte, was de horigheid aan hun doktertje sterker dan mijn argumenten. Ik trok mijn jas aan en ging lopen.
Dokters zijn geen betaalde hulpverleners maar een verdienmodel. Eerst waren het de banken en nu is het de medische wereld, die zich neerbuigend gedraagt naar zijn klanten. En terecht, zolang iedereen het maar pikt en zich laat behandelen als shit, zich braaf naar de slachtbank (operatietafel, heet dat) laat leiden als melkkoe/verdienmodel, zijn patienten ook verachtelijke wezens. Sorry dat ik dat zeg, ik ben er verbitterd over, dat kun je wel stellen. Ik vind het van mezelf ook verachtelijk, dat ik zoveel angst opbouw, in de afhankelijkheids relatie die dat hele medische systeem uitstraalt.
Alleen al die witte jassen waarin en waarachter ze zich verschuilen !!! Wanneer worden die eens afgeschaft ? Als het om de hygiene zou gaan, moeten ze bij iedere patient een schone aandoen. Das pas hygienisch !

Dit is dus wat ik niet wil :  En dat ga ik nu weer krachtig uitspreken. Op houden met dat afhankelijke gevoel en het schipperen met de Jongens en Meisjes (van schippers) Ik zei het en ik ga het weer zeggen: ik ga geen cholesterolverlagers meer slikken, ik wil mijn hersenen erbij houden, heb ik wel nodig om mij staande te houden en zelf onderzoek te doen wat ik zelf kan doen om gezond te worden en te blijven. En dat gaat niet met uitgedroogde, cholesterolloze hersenen.

En dit !
“If the theory that high insulin levels cause insulin resistance has no scientific basis, where is the research disproving this hypothesis? And why aren’t the current treatment approaches truly helping Type 2 diabetics fight a disease that has huge health consequences? I don’t mind being wrong. Show me the evidence! ”

Wil ik ook, minder insuline gebruiken. Want na het hartinfarct is mijn diabetes ontregeld. waardoor het komt is niet duidelijk. Zijn het de pillen, de cholesterolverlagers, de stress of een fysiologisch, onbekende oorzaak. Pillen al teruggebracht tot een minimale dosis, cholesterolverlagers gestopt. Wat the f*ck is het ?
Dus ben ik weer een nieuw experiment gestart. Nu 15 dagen bezig, redelijke en nog niet helemaal stabiele uitkomsten.
Dit en het bronartikel hier
Het gaat om Artemisinin, een preparaat van Zomeralsum. In China al eeuwen in gebruik voor algemene gezondheid. Sinds een paar jaar ook gebruikt tegen malaria.
Ik begon met een capsule voor een week, beetje effect. Tweede week 2 capsules per dag. Effect groter. Weer bijna iedere dag lage  FBG van 4.5 tot 6 mmol/L.
Vooral minder honger en minder behoefte aan koolhydraten (waar ik ná het hartinfarct meer trek naar had en dat met moeite  in de hand kon houden)
Als het klopt dat de alfacellen worden omgebouwd tot betacellen en er daardoor minder glucagon wordt geproduceerd en meer insuline, dan zou dat een wonder zijn. Mijn ervaringen met hoge bloedsuikers lijken in die richting te wijzen. Bij hoge bloedsuikers heb ik altijd meer honger, doordat de glucose er wel is, maar niet gebruikt kán worden. Starvation !
Zeker een maand volhouden en dan evalueren 😀
Dit zal echt niet het laatste experiment zijn, maar ik ga zolang door tot ik de ‘gouden’ graal heb gevonden, lol.
Want 😀  Optimistic People May Live Longer After a Heart Attack

Vertrouwen, hoe krijg je dat terug ?

vertrouwen-krijgen

Als ik iets gemerkt heb het laatste jaar, dan is het dat ik het vertrouwen in de medische wereld al een hele tijd kwijt ben geraakt.
De laatste 5 jaar nam ik het heft weer in eigen handen en probeerde ik de dokters enzo zoveel mogelijk te ontwijken. Dat lukte behoorlijk.

Nu ben ik soms bang, bang gemaakt !

Hoe komt dat eigenlijk dat (bijna alle) dokters niets anders weten om je te overtuigen van hun advies, dan je bang te maken ?

Bang voor de dood, ja echt, voor de dood. Hoe gemeen, echt gemeen !

Puur uit onmacht om zodanig te communiceren dat de méns tegenover je, ziet dat je empathisch bent, begrijpt wat voor impact jouw informatie heeft en je durft ook de onzekerheden van je adviezen te vertellen i.p.v. enkel de ‘zogenaamde wetenschappelijke bewijzen’ en niet mee te nemen dat die ook maar de waan van de dag zijn.

Boude uitspraak ? Nee, niet.
Al zo vaak meegemaakt! (voordeel van oud zijn en al zo lang chronisch ziek, ze kwamen langs de veranderingen, en de meest opmerkelijke niet aangedragen door dokters, maar door verlichte geesten, experimenteerders, internet en veel zoeken en schiften door mij)

Hoe ? Zoals ik dat al een lange tijd doe !!!  Waarnemen, en vooral blijven staan in de spanning tussen zekerheid en onzekerheid.  Wat betekend dat nu weer 😉 Dat betekent dat er niets helemaal waar is en niets helemaal onwaar. Vaag, ha, ha. Ja, vaag !
Niets is absoluut, (bijna) alles is  beweeglijk. Ook inzichten over ziekten en de manier om die te behandelen. Nu, wil iedereen nú weten wat de absolute inzichten zijn en hoe dan te handelen. Ook de dokters (vooral de dokters, ha) zijn onderhevig aan deze wet van Meden en Perzen. Ze denken dat dit van hun verwacht wordt ???
Niet dus, in ieder geval niet door mij. Mensen weten toch dat niets absoluut is, of niet soms !?

In die spanning blijven staan is niet de makkelijkste weg, een weg van keuzes maken en dan nog altijd niet weten of dat de juiste keuze is. Afwegen van de voor- en nadelen. En iedere keer opnieuw, als er weer nieuwe informatie bijkomt. Bijsturen en niet te snel zijn, de tijd nemen. Die is je niet altijd gegund: door anderen (zoals de dokters, want ze weten het, he, nadenken is de pest) en vooral door jezelf (want je wilt er niet bij stil staan, dat levert angst op en angst is angstaanjagend 😉 )

En als je nu denkt: Waar hééft ze het over ? Nou over de keuze om zo’n ICD kastje te laten plaatsen, bijvoorbeeld. Of om andere medicatie te vragen aan de internist, met de onzekerheid, of dat wel een goede keuze is !
Of om toch maar weer te stoppen met de cholesterolverlagers, vanwege de bijwerkingen én de steeds weer luidere informatie, die voorbij komt via social media, dat er heel veel is gerommeld aan de uitslagen van de ‘wetenschappelijke’ onderzoeken, waar al ‘mijn’ dokters mee schermen. En wie moet ik dan geloven?
Toch maar mezelf en mijn waarneming, dat het rotzooi is !?
Moeilijk, heel moeilijk, maar het is mijn leven. Ook al wil ik 100 jaar en liefst nog meer worden, ik wil dat niet ten koste van mijn zelfstandigheid en geluk.

De toekomst zal het leren, wie gelijk heeft.
Zeker weten. Ik natuurlijk 😀 😀 😀

 

What Are You So Scared of? Saber-Toothed Cats, Snakes, and Carnivorous Kangaroos.

Cut-throat academia leads to ‘natural selection of bad science’, claims study

What’s with all this wilful blindness in top doctors globally about the risks of statins? After all, evidence shows these blockbusters drugs are not effective for cardiovascular prevention. Claims about statins’ efficacy and safety are simply not evidence-based.

 

Vooruit maar weer eens bordjes 😀

20160930_135331.jpg

30-9-2016

20161012_091448.jpg

11-10-2016

20161015_193809.jpg

15-10-2016

20161026_131531.jpg

27-10-2016

20161026_131827.jpg

28-10-2016

20161029_115946.jpg

28-10-2016 Appelazijn klaar ! 

20161031_195114.jpg

29-10-2016

20161031_195334.jpg

30-10-2016

20161102_133451.jpg

1-11-2016

wp-1478088839303.jpg

2-11-2016